Executeur

>

executeur

zelfst. naamw

Een persoon die in een testament wordt aangewezen en die bevoegd is om de nalatenschap af te wikkelen.

De erflater kan in zijn testament een executeur aanwijzen. De executeur is bevoegd om de nalatenschap af te wikkelen. De executeur kan een erfgenaam zijn, maar dit hoeft niet. Soms is de executeur een notaris, een accountant of iemand anders. Als er een executeur is, mogen de erfgenamen de nalatenschap niet meer zelf afwikkelen. Er kunnen één of meerdere executeurs worden benoemd.

De taak van de executeur houdt op als de nalatenschap is afgewikkeld. Daarna mogen de erfgenamen de nalatenschap gaan verdelen.